Jan Vangenechten

Ik leerde Verbindende Communicatie een 10-tal jaar geleden kennen.
Dit ging via mijn broer Wim die me een mail stuurde met daarin een URL van een you-tube film van Marshall Rosenberg. Hij legde in 3 uur de basisprincipes van NVC uit. Alhoewel ik niet onmiddellijk alles wat hij zei begreep of kon plaatsen, wist ik wel meteen dat ik hier iets te pakken had waarin ik me wilde verdiepen. 

En dat is ook precies wat ik deed. Ik volgde uren en uren training, de meeste bij Corrylaura Van Bladel, en ging de halve wereld rond om van verschillende mensen en culturen te leren.

Ondertussen durf ik met een (redelijk 🙂 ) gerust hart zeggen dat ik voldoende kennis en ervaring heb die ik heel graag wil delen.

Het is precies dat delen wat maakt dat ik kan blijven leren.

Aanvullend volg ik een opleiding Somatic Experience (lichaamsgerichte traumaverwerking). De kennis die ik daar ontvang, geeft me een ruimere kijk op het element ‘gevoel’ dat in VC een belangrijke plaats inneemt.

Ik kijk ernaar uit om samen het gedachtegoed van VC te leren.

Trainer geweldloze communicatie

Spelen: als kind werd ik vaak een speelvogel genoemd . In de klas was dat niet een ideale kwaliteit. Om af en toe een geladen situatie wat te ontwapenen kan het echter nuttig zijn. Niet om gevoelens of diepgang te ontwijken, wel om wat te kunnen ontspannen en verder te gaan.

Authenticiteit: echt kunnen en durven zijn, daar is VC een ideale tool voor. Mezelf hoe langer hoe beter leren kennen door mijn gevoelens en behoeften in dialoog te kennen en te uiten, en die van de ander te horen.

Dialoog: Ik geniet enorm van dialoog zoals ik die leerde kennen in VC. Tijd maken voor elkaar, spreken en luisteren, verbindingsverzoeken en hier en daar een actieverzoek :). Draagt bij aan verbinding, efficiëntie, helderheid, en nog wel wat meer…