ERKENNING

Dat woord komt me de laatste tijd precies heel de tijd voorbij. Als behoefte van mezelf. In mijn antwoord op mensen hun vragen. Als iets dat nodig is voor ik veranderingen kan brengen op mijn werk. Het blijkt belangrijk bij een conflict tussen collega’s. Als zo nodig voor patiënten die in een psychische crisis vertoeven. Erkenning, een weg naar heling. Als verbindingslijm tussen mij en mijn vrienden en eveneens gemis bij mensen waar ik afstand van neem. Erkenning. 

Erkenning voor de innerlijke wereld van mensen. Voor de behoeften die er leven.  

Erkenning voor wat goed gaat of voor geleverd werk. Erkenning van iemands talenten. Maar ook erkenning van zwaarte of moedeloosheid. Erkenning voor al wat is, zonder oordeel 

 

Erkenning… Ik lijk het overal te zien, te missen, te voelen, te zoeken, te ontbreken… 

Erken ik mezelf? Erken jij mij? Erken ik jou? 

Erken ik alles? De mooie en de moeilijke stukken? 

Erken ik de realiteit? Erken ik dat er een probleem is? Erken ik dat ik écht iets kan? 

 

Ik zie in gedachten alle mensen op de aardbol rondlopen als kleine miniatuurpoppetjes. Erkennend dat ieder wezentje erkend wil worden op deze wereld. Van betekenis wil zijn. Soms in het klein, soms in het groot. Iedereen wil erbij horen, volwaardig mens mogen zijn. En daarin erkend worden. Met zijn fouten en gebreken. Met zijn kwaliteiten en mooie dromen.  

Lange tijd heb ik mijn kwaliteiten en krachten niet kunnen erkennen. Ik zag alleen wat moeilijk ging, wat ik fout deed en wat ik niet kon. Ik dacht dat het vooral belangrijk was om die kant van mezelf te zien en daaraan te werken. Tot ik ook ontdekte hoe belangrijk ik ‘waarheid’ vond, maar eigenlijk niet in waarheid stond als ik niet erkende dat er ook een sterke kant in me is, vol kwaliteiten en vaardigheden. De waarheid is dat beide kanten er zijn. Een fragiele, kwetsbare en een krachtige, sterke kant. Door ze beiden écht te gaan erkennen, kon ik vooruit in het leven.  

Verbindende communicatie gaat voor mij over de waarheid erkennen van onze innerlijke wereld. Over echt waarachtig zoeken en voelen wat onze behoeften zijn. Over echt willen kijken voorbij de muurtjes van onze bescherming. Naast onze behoefte aan veiligheid onszelf leren en durven tonen. Erkennend wat echt is. Erkennend dat we allemaal even kwetsbaar zijn. En tegelijk allemaal even krachtig! 

Erken. 

Warme groet, 

Lien 

Ps: Enkele synoniemen: aanvaarding, appreciatie, besef, bevestiging, het bestaan geven, het inzien van de juistheid van iets, inzicht, toegeving, waardering, respecteren 

Deel dit bericht

Meer inspiratie

Scherven maken je (team) sterker

Kintsugi verwijst naar een Japanse traditie om kostbaar gebroken porselein liefdevol te repareren door de barsten met goudpoeder aan elkaar te lijmen. Hoe zou het

Lees blog »

Christiaan Zandt

Als kind peuterde ik aan uilenballen om te ontdekken wat een roofvogel gegeten had. Ik ging op zoek naar schedels en botten in bosjes om

Lees blog »

Ann Wilsens

Ik was me lange tijd niet bewust van de kracht van een goed gesprek. Telkens opnieuw vind ik het geweldig om te kunnen zien hoe

Lees blog »

Praatkracht is er voor...